Bezig met laden

De Tikkiering in ontvangst genomen

Na 5 jaar de tikkie ring gekregen, en bijna alle bedels hangen er al aan! Iedereen die dit leest begrijpt dus wel dat ik al heel veel meegemaakt heb!! Gelukkig staan er nu geen hartoperaties meer gepland… We gaan nu hard werken aan het verwerken van alles… Daarbij kunnen we het eiland van Rapatiki goed gebruiken. 

Ik zou het fijn vinden om in contact te komen met andere kinderen die een aangeboren hartafwijking hebben… 

 

21 december 2016

Vandaag een enorme rotdag! Vandaag krijg ik een slokdarm onderzoek en hartcatheterisatie. Vanmorgen heel vroeg mocht ik nog even eten. Daarna begon het wachten. En wachten duurt heel lang en enorm lang als je niet mag eten! 

Op visite geweest bij de assistent van de slaapdokter. Die had een hoop vragen aan papa en mama. Ik heb wel goed kunnen vertellen wat ik fijn vind en hoe het prikken van het infuus het makkelijkste gaat. Daar heb ik een prikpaspoort voor gemaakt.

Toen we boven kwamen waren oma wil en opa goof even op visite. Dat was fijn. Ik heb weer een olifant gekregen en een mooie ballon. 

Daarna was ik alles echt zat. Ik was bang, boos, bezorgd en wilde niet langer wachten en toen kwam de verpleegster ook nog eens vertellen dat we nog langer moesten wachten, omdat de operatie voor mij uit liep. Balen!! Ik maakte me zorgen over het infuus. Dat hebben ze tot  nu toe steeds in de binnenkant van mijn ellenboog geprikt, maar willen ze nu in mijn hand zetten. Dat wil ik niet!! Gelukkig heeft de dokter gebeld met de slaapdokter en mag ik ook eerst met een kapje gaan slapen en dan prikken ze daarna mijn infuus. Dat is een beter idee.

Om half 3 kwam iemand vertellen dat we naar de ok gingen. Ik had deze mevrouw nog nooit gezien. De mevrouw die met mij mee zou gaan en me had voorbereid had een vergadering. Deze nieuwe mevrouw ging weer praten over het infuus en wist de afspraak niet. Daar schrok is van! Niet fijn! Met papa en mama en al mijn olifanten en waakhond naar beneden. Daar kreeg ik van papa een dikke kus en werd mama in een gek blauw pak gehezen. Ik vond het allemaal niet zo leuk meer. Al die spanning. Ik werd op een ander bed gehezen en kreeg een kapje met slaapmiddel. Mama bleef mij me tot ik sliep.

Van alles wat ze daar gedaan hebben weet ik niets. Toen ik wakker werd was ik heel boos en bang. Ik snapte er allemaal niets van en hoorde overal geluid. Papa was bij me en al snel kwam mama ook. Van de nasrcose was ik echt heel naar en moest ik veel spugen. Er zit heel strak verband om mijn benen om het gaatje dicht te drukken van de operatie. Dat doet zeer en is heel erg irritant! Toen ik wat rustiger was is papa naar Noa gegaan en is mama bij mij gebleven. Tegen de misselijkheid kreeg ik andere medicijnen in het infuus. Om 21.00 mocht ik naar mijn eigen kamer. Fijn! Rust!

Ineens had ik super honger. Voorzichtig een droge cracker gegeten. Toen dat goed ging kreeg ik mijn beloofde chocolade koekje. Daar ben ik gek op! Ook nog een krentenbol erachter aan. 

Omdat ik medicijnen gebruik die mijn bloed minder snel laat stollen, moet ik nu ook weer prikken in mijn been, tot dat mijn bloed weer goed is. Die zijn heel gemeen en doen zeer. Als ik naar huis mag, moet mama ze thuis geven. Nou ze gaat eerst maar even oefenen op papa ofzo!!

Toen ben ik lekker gaan slapen. Helaas vannacht weer moeten spugen, dus extra medicijnen in het infuus. Wat een dag!!!

Hartcatheterisatie

Vandaag heb ik een hartcatheterisatie gehad.

Ik vond het erg lastig om 6 uur plat en stil te liggen en was erg blij toen ik weer rechtop mocht zitten en weer gewoon naar de w.c. mocht gaan.

Van mijn kleine vriendje Tijn, waar ik vorige week bij op de kamer lag, kreeg ik een zonnetje.

Voor mijn slokdarmecho

Van de beademing

Vandaag was het een bijzondere en spannende dag. Ik ging naar de OK waar de dokter me van de beademing af ging halen. Het ging gelukkig allemaal goed. ‘S middags kwam Eline met iets heel bijzonders het was de tikkiering. Ze vertelde dat ik hem als aller eerste kreeg om vast uit te proberen. Ik was nog wel erg moe maar zal jullie later nog vertellen wat het precies is.